خانه > گزارش‌های میدانی > با یک راهنمای سفر آماتور چه کنیم؟

با یک راهنمای سفر آماتور چه کنیم؟

بعد از سال‌ها تصمیم می‌گیرید که با خان‌باجی، اقوام و یا دوستان به سفر بروید. همه چیز هماهنگ شده است و روز سفر فرا می‌رسد؛ همگی دور هم جمع شده‌اید اما ناگهان متوجه می‌شوید که راهنمایی ندارید و ناچارا در اینجا نیاز به یک راهنما پیدا می‌کنید. با کمی جستجو، ناگهان یک فُسیل پیدا می شود و به شما می‌گوید که مسیر را بلد است و خیالتان از بابت راهنمایی سفر راحت باشد؛ اعتماد می‌کنید و راه می‌افتید اما در انتها، سفر طور دیگری رقم می‌خورد و متوجه می‌شوید که شخص راهنما کاملا آماتور بوده است. ما در اینجا می‌خواهیم کلا به بررسی ذاتِ و ماهیت یک راهنمای آماتور بپردازیم و اینکه در انتها باید چگونه با او برخورد شود، با ما همراه باشید.

سفر

- از نشانه‌های راهنمای آماتور می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱) در همان ابتدای کار که صحبت از مسیرها می‌شود، سریع به جلو پریده و می‌گوید من مسیر را عینِ کف دست بلدم و می‌توانم شما را به بهترین جای ممکن ببرم، خیالتان راحت. حتی جاهایی را پیشنهاد می‌کند که بومی‌های محلی آن منطقه هم اسم‌ش را نشنیده‌اند.

۲) جلوی ماشین می‌نشیند و عیدِ بید به جلو هد می‌زند.

۳) تابلوها را نگاه نمی‌کند و هر کس نداند، انگار خدا درون مغزش یک GPS به صورت دیفالت گذاشته است که اصلا تابلوهای راهنما را نگاه نمی‌کند.

۴) آهنگِ امید گوش می‌کند و صدا را هم بالا می‌برد.

۵) لبخند می‌زند و موقع رسیدن به تابلوهای راهنما و یا دیدنِ واکنش همرامان سفر، صرفا می‌خندد.

۶) کمربند نمی‌بندد و با پلیس‌های راه «دالی» می‌کند.

۷) هر چه به جلو می‌روید، به شما نوید می‌دهد که هنوز باقی مسیر مانده است؛ مثلا اگر شروع حرکت شما از تهران به سمتِ اصفهان باشد و به نزدیک‌های بندرعباس هم رسیده باشید، باز می‌گوید به جلو بروید و باقی مسیر مانده است.

واکُنش: دستِ این افراد معمولا دیر رو می‌شود و وقتی که هزاران کیلومتر از مسیر دور شدید، متوجه می‌شوید که شخص راهنمای شما آماتور بوده است. در واکُنش به این افراد چند حالت پیشنهاد می‌شود:

۱) تجاوز گروهی؛ البته نه از اینهایی که خبرهایش در صداسیما و رادیو پخش می‌شود. چند درجه پایین‌تر.

۲) پیاده کردن راهنما در یک منطقه بیابانی تا اینکه خودش همان مسیر را بازگردد (ترجیحا کفش‌هایش هم درآورده شود)

۳) برداشتن یک چماق و زدنِ شخص تا حدِ مرگ.

۴) لبخندِ ملیح و گرفتن پولِ بنزین تمامی ماشین‌ها‌ی همراه از وی.

امیدوارم که گیرِ یک راهنمای آماتور نیفتید اما اگر چنین موردی پیش آمد، موارد بالا ۱۰۰٪ تضمینی است و به شما قول می‌دهم که آن شخص به کُل، مبحث راهنمایی را از زندگی‌اش پاک می‌کند.

پ.ن: نوشته بالا کاملا تجربی بوده است. تئوری در کار نبود.

 

No related posts.