بایگانی

بایگانی برای دسته ی ‘نقد و بررسي’

روش‌های پاس کردن واحد‌ها در دانشگاه‌های ایران

اگه یک نگاه مختصر و گذرا به دانشگاه‌ها و دانشجویان بندازیم، محرز‌ترین چیز ممکن اینه که اکثر دنبال نمره هستند. یک سری از دانشجوها که تو دانشگاه‌های معتبر داخلی درس می‌خونند، اینقدر قوی کار می‌کنند که نیازی به دویدن برای نمره ندارند و یا همین دانشجوهای نسبتا باهوش که خیالشون راحته و مشکلی در این زمینه ندارند اما در اون طرف، عده‌ای هستند (تعدادشون کم نیست) که تو طول ترم‌ها درس نمی‌خونند و وقتی نزدیک‌های آخر ترم میشه به یاد نمره و پاس کردن واحد‌های درسی می‌افتند. این افراد گاهی اوقات از نخبه‌ها هم باهوش‌تر می‌شند و یک سری کارهایی می‌کنند که هر یک لیاقت گرفتن جایزه از جشنواره‌ها رو داره. ما تو این پست به صورت مختصر روش‌های مختلف گرفتن نمره از استاد رو می‌گیم، شما اگه احیانا دانشجو باشید و یا از دسته دوم و درس نخون باشید، قطعا یکی از روش‌های زیر رو به کار بردید. به هر حال هر کسی یک خلاقیتی برای پاس کردن واحدها از خودش به خرج می‌ده!

ادامه ی نوشته

نکاتی که در کارهای گروهی باید رعایت کنیم

اگر بخوایم به تاریخ کارهای گروهی یک نگاه بندازیم؛ چند قرن پیش رو باید مرور کنیم که عده‌ای از مردم با هم جمع می‌شند، خونه می‌ساختند یا جنگ می‌کردند و مواردی از این قبیل. همون ساختن خونه‌های گِلی یا کَندن دیوارهای غار برای زندگی، نیاز به کار گروهی داشت و از همون زمان این مفهوم به خوبی جا افتاد؛ کاری که به تنهایی نتیجه‌ای در بر نداره و باید چند نفر با کمک هم دیگه اون رو انجام بدند. تو دنیای امروز و سال ۲۰۱۲ که تو اون هستیم و با پیشرفت تکنولوژی، این مفهوم خیلی خیلی بیشتر از قبل درک می‌شه و هر جایی که شما برید، نمونه‌ای ساده از کارهای گروهی رو می‌بینید. از اداره‌ها گرفته تا زمین‌های کشاورزی و برداشت محصولات. تو این بین، میخوام یک مقدار این حیطه همکاری رو محدود‌تر کنم و برسم به جایی ادارات یا دفتر نشریه. اگه تو این دفتر شما یک سری نکات رو رعایت نکنید، اعتبار اون مجموعه رو زیر سوال می‌برید و جلوی پیشرفت رو می‌گیرید.  در ادامه به تعدادی از این موارد اشاره می کنم.

ادامه ی نوشته

ویژگی‌های یک کافه خوب چیست؟

چیزی که این روزها حسابی مُد شده و بازارش داغ شده، کافه نشینی هست. توی ویکیپدیای فارسی یک تعریف مشخصی از کافه وجود داره و گفته شده که کافه با کافی‌شاپ فرق داره:

کافه را نباید با کافی‌شاپ اشتباه کرد. کافی‌شاپ محل عمومی آمریکایی است که در آن معمولاً فقط قهوه عرضه می‌شود.

در ادامه و توضیح کافه نوشته شده که:

کافه (از فرانسه Café، =قهوه‌خانه) محلی است عمومی که در آن نوشیدنی غیرالکلی و گاه غذاهای سبک عرضه می‌شود. کافه در برخی از کشورها جایی برای معاشرت و گفتگوی مردم است.

توی ایران، کافه نشینی بین مردم و به خصوص قشر جوان جامعه، یه سیر صعودی داره. تو سال‌های دور فقط قهوه خونه‌ها بود که توش قلیان، چای و املت و غیره صرف می‌شد اما با رسیدن موج کافه‌های اروپایی به ایران، به مرور زمان این قهوه خونه‌ها، در کنارشون کافه‌هایی رو هم دیدند که مورد استقبال قشر روشن فکر جامعه واقع شد. اصولا اکثر افراد (تا حالا کافه نرفته و فقط تو فیلم‌ها چیزهایی دیده‌اند) تصورشون از کافه‌های فعلی اینه که یک نفر سیگار روشن کرده و توی فضای تاریک داره شعر می‌گه یا به فکر بدبختی‌هاش هست. این طرز فکر خیلی درست نیست گرچه اون فضای تاریک کافه و چیدمان صندلی و غیره چنین حسی رو ایجاد می‌کنه و باعث تصورات مختلفی میشه. الان فقط روشن فکرها نیستند که به کافه میرند بلکه اکثر دانشجوها برای استراحت بین کلاس‌ها، کارمندها برای رفع خستگی، چند تا دوست برای دور هم بودن، قرارهای کاری کوچیک، افرادی افسرده که تو زندگی روزمره با مشکلاتی مواجه هستند یا عاشق‌هایی دست در دست همدیگه برای زدن یک سری حرف خصوصی (بدون مزاحم) سری به کافه‌ها می‌زنند، همه و همه کافه رو یه جای خوب و دنج می‌دونند.

ادامه ی نوشته

چرا نباید در ایران تلفن هوشمند بخریم؟

مدت زمان زیادی از حضور اسمارت فون‌ها (تلفن هوشمند) در بازار جهانی می‌گذرد و کاربران در نقاط مختلف، استقبال گسترده‌ای از این گوشی‌ها کرده‌اند. در سال ۲۰۰۷ اولین نسخه آیفون معرفی شد و نگاه مردم به اسمارت فون‌ها تغییر کرد. تا قبل از معرفی آیفون، اسمارت فون‌ها با دکمه‌های فیزیکی زیاد و منوی پیچیده، مناسب همه افراد نبودند اما با گذشت زمان و بهبود رابط‌های کاربری همه چیز رو به راه شد و استقبال مردم از آن زیاد شد. در حال حاضر کمپانی‌های اپل، سامسونگ، سونی اریکسون، ال جی، HTC و غیره اسمارت فون‌های قدرتمند و زیبایی تولید می‌کنند که همه آنها در بازارهای داخلی یافت می‌شود اما آیا این گوشی‌های هوشمند واقعا به درد کاربران ایرانی می‌خورد؟ در ادامه به بررسی دلایلی که باعث می‌شود گوشی هوشمند برای ما ایرانی‌ها زیاد پرکابرد نباشد و به همان گوشی‌ها با پلتفرم جاوا قانع شویم، اشاره می‌کنیم.

ادامه ی نوشته

رازهای محبوبیت برنامه نود با عادل فردوسی‌پور

۲۵ مهر ۱۳۹۰ ۱ دیدگاه

از معدود برنامه‌هایی که باعث می‌شود بعد از چند روز تلویزیون را روشن کنیم و چند ساعتی خود را سرگرم نگه داشته باشیم،  برنامه  نود عادل فردوسی پور است. نام وی با ۹۰ درهم آمیخته شده و همه افراد این دو کلمه را با هم تکرار می‌کنند! برنامه نود که وارد سیزده‌مین سال فعالیت خودش شده است، میلیون‌ها مخاطب دارد و می‌توان کارمندان و محصلانی را پیدا کرد که علارغم اینکه باید صبح اول وقت بیدار شوند، تا نیمه‌های شب بیدار می‌ماند و بحث‌های جنجالی این برنامه را دنبال می‌کنند. یک برنامه تلویزیونی چطور می‌تواند اینقدر محبوب شود که افتخاری برای شبکه شود و همه از آن صحبت کنند؟. در ادامه دلایل محبوبیت این برنامه را بیان می‌کنیم که باعث شده از پیر تا جوان، دوشنبه شب‌ها پای تلویزیون و کانال‌های اینترنتی بنشیند و این برنامه را نگاه کنند.

ادامه ی نوشته

فرهاد مهرداد، صدای جاودانه نسل‌ها

اگر بخواهیم مجموعه‌ای از صداهای ماندگار چند دهه گذشته را نام ببریم، قطعا فرهاد مهراد می‌تواند یکی از اولین نام‌ها باشد. فرهاد مهرداد که در سال ۱۳۲۲ متولد شد، در همان اوایل جوانی به سمت موسیقی آمد و کارهای خود را  به صورت حرفه‌ای در اوایل سی سالگی شروع کرد. فرهاد مهرداد در ابتدا، سعی داشت که همانند خواننده‌های مطرح اروپایی بخواند و این امر ممکن بود کمی از محبوبیت او در آن سال‌ها کم کند. وقتی  فرهاد مهرداد متوجه شد که یک صدای جاودانه دارد و می‌تواند سبک خاص خود را بخواند، طرفداران بیشتری کسب کرد و و از قالب شبیه خوانی خارج شد، اینجا بود که فرهاد مهرداد محبوب و دوست داشتنی متولد شد. این مرد با صدای جاودانه خود، بعد از سال ۱۳۵۰،‌ آهنگ‌هایی را با مضامین مختلف اجرا کرد و خواند که بسیار مورد استقبال قرار گرفت. فرهاد  مهرداد در طول عمر خود، کنسرت‌های مختلفی را اجرا کرد اما در کل، خواننده کم کاری بود و آلبوم‌های زیادی از او موجود نیست. فرهاد مهرداد، با مشکلات مختلفی در دوران جوانی خود روبرو بود که به خوبی توانست از عهده هر کدام از انها بر بیاید. کمتر کسی را می‌توان پیدا کرد که به صدای فرهاد مهرداد علاقه نداشته باشد، از قدیمی‌ها تا جوانان امروزی، همگی آهنگ‌های فرهاد مهرداد را دوست دارند.

 

ادامه ی نوشته

چند عادت بد ایرانی‌ها در استادیوم‌های ورزشی فوتبال

۲۱ شهریور ۱۳۹۰ ۳۸ دیدگاه

استادیوم‌های ورزشی از زمانی که ایجاد شدند، محلی بودند برای تماشای مسابقات ورزشی و تخلیه هیجاناتی که از طریق تلویزیون قابل انتقال نیست. در استادیوم‌ها، مردم از هر قشر و سطح فرهنگی جمع می‌شوند تا به تشویق تیم محبوب خود بپردازند و در اکثر کشورهای دنیا، شیوه تشویق و رفتارهای در استادیوم با کمی تفاوت، یکسان است. متاسفانه در استادیوم‌های ورزشی ایران مردم یک سری از کارها را انجام می‌دهند که برای بسیاری از افراد ناخوشایند است و همین رفتارها باعث می‌شود که بسیاری از افراد، اولین تجربه استادیوم خود را به آخرین آن تبدیل کرده و دیگر به سمت استادیوم و تشویق تیم محبوب خوب نیایند. ما در این مطلب، به بررسی شاخص‌ترین عادات بدی ایرانی‌ها در استادیوم‌های ورزشی فوتبال می‌پردازیم که نمونه بارز این رفتارها را می‌توان در استادیوم بزرگ آزادی یافت!
  ادامه ی نوشته

بسته‌بندی هایی که هیچ وقت عوض نمی شوند!

۳۰ خرداد ۱۳۹۰ بدون دیدگاه

در طول هفته و ماه، قطعا خریدهای زیادی را از طریق سوپرمارکت‌ها و فروشگاه‌های زنجیره‌ای انجام می‌دهید و طی هر خرید نیازهای خود را برطرف می کنید. در بین خریدها نکته بارزی که همیشه به چشم می خورد، بسته بندی کالاها است. اگر به قسمت مواد شوینده و یا دیگر بخش ها بروید، چندین کالا با بسته‌بندی مختلف که در کارخانه‌های مختلف تولید شده‌اند را می بینید که همگی و بلا استثنا، طراحی دهه های ۶۰ و ۷۰ شمسی را دارند! هنگامی که به غرفه‌های مواد غذایی که همیشه جزء پر بازدیدترین بخش های فروشگاه است، نگاهی می‌اندازیم، چیز خاصی را مشاهده نمی‌کنیم، جز محصولاتی با طرح و رنگ‌های ساده، به همراه فونت هایی درشت و عجیب بر روی آنها که نام محصول را بیان می کنند. در بین این محصولات می توان به مورد‌های بسیار زیادی اشاره کرد، بسته بندی مواد شوینده و یا همین شامپوها نمونه بارزی از این نادیده گرفتن اصول طراحی است، شوینده‌هایی که یک کارتون با فونتی عجیب هستند و یا مواد غذایی و خوراکی که تنها داخل کیسه‌ای گذاشته شده‌اند که آرم شرکت مربوطه را خورده باشد و باقی مسائل زیاد مهم نیست! کمی سلیقه، خلاقیت، نوآوری و … که هیچ‌کدام در این محصولات دیده نمی‌شوند و گاهی اوقات که محصولی با بسته بندی نسبتا مناسب عرضه می‌شود، بدلیل قیمت نامتعارف و یا شناخته نبودن برند و پایین بودن کیفیت محصول، خیلی زود تولید آن متوقف می شود.
ادامه ی نوشته